هوشنگ امير احمدي ميگويدرقيب انتخاباتي احمدي نژاد قاليباف است؟!!؟

هوشنگ اميراحمدي محقق ايراني واستاد دانشگاه راتگزر، دانشگاه ايالتي نيوجرسي آمريکا، ماه فوريه به ‏ايران سفرکرد تا با مسوولان دولتي ايران درخصوص رابطه با آمريکا صحبت کند. سفري که هنگام ‏حضورش در ايران با سکوت محافظه کاران همراه بود و هنگامي که به واشنگتن بازگشت واکنش روزنامه ‏کيهان را به همراه داشت . وقتي از او مي پرسم که آيا دراين سفر با محمود احمدي نژاد ديدار کرده، مي گويد ‏که دراين زمينه صحبت نمي کند. امير احمدي علاوه برمديريت مرکزمطالعات خاورميانه دانشگاه راتگرز‏رييس شوراي آمريکاييان وايرانيان نيزمي باشد.علاقه شديد مقامات دولت ‏احمدي نژاد براي ارتباط با آمريکا، آرايش نيروهاي سياسي بعد از انتخاب علي لاريجاني به سمت رياست ‏مجلس، تفاوت هاي خاتمي واحمدي نژاد درعرصه سياست خارجي، سمت وسوي جامعه ايراني، موضوعاتي ‏که در خارج از ايران درمورد حکومت ديده نمي شوند و آينده رابطه با آمريکا، موضوع بخش هايي از گفت ‏وگو با اميراحمدي هستند که مي خوانيد . حضور علي لاريجاني چه تغييراتي در نحوه فعاليت هاي مجلس‏ جديد و اکثريت حاکم نسبت به ‏مجلس هفتم به وجود خواهد آورد؟ بي ترديد مجلس فعال تري نسبت به مجلس هفتم خواهيم داشت. برعکس مجلس آقاي حداد که کم سروصدا و کم ‏اثر بود، مجلس لاريجاني مجلسي پرسروصداخواهد بود. چه ازسوي محافظه کاران وچه ازسوي اقليت ‏اصلاح طلب .شاهد مثال شما براي چنين ارزيابي چيست؟ اين بيشتر برمي گردد به شخصيت علي لاريجاني که بسيار فعال است. درعين حال در دوره فعلي مجلس ‏برخلاف مجلس هفتم افرادي وارد شده‏ اند که درجمهوري اسلامي وزن بيشتري نسبت به نمايندگان مجلس هفتم ‏دارند. اين موضوع درميان محافظه کاران بارزتر است. بنابراين اين مجلس موضع گيري هاي دشواري ‏خواهد کرد. از آن مجلس هايي نخواهد بود که سازش و گذشت کند. مجلسي که افرادش خودبزرگ بين هستند ‏و فکر مي کنند بايد کارهاي مهم کنند وحرفهاي مهم بزنند. اين مجلس بيشترين شباهت را به مجلس پنجم خواهد داشت اصولگرايان مجلس هشتم و مجلس هفتم چه تفاوت ها وچه سمت وسويي خواهند داشت؟ درتحليل نهايي اين مجلس اصولگرايان است. اما نوع اصولگرايي که الان درجمهوري اسلامي مطرح است ‏حتي با اصول گرايي دوسال پيش هم متفاوت است. فکر نمي کنم ديگر بتوان لاريجاني را اصول گرا خواند ‏چرا که ديگر چيز زيادي از آنچه اصول گرايان به آنها شهره هستند را با خود ندارد. اين موضوع در مورد ‏فردي مانند آقاي قاليباف هم صدق مي کند. اينها متوجه واقعيت ها شدند و خيلي به صورت عملگرايانه عمل ‏مي کنند چرا که نگران آينده کشور و جمهوري اسلامي هستند. آنها مساپل خارجي وداخلي کشور را درک مي ‏کنند ومي دانند که زمان براي حل بخشي از مساپل کشور در حال گذر است واگر دير بجنبند کار از کار ‏خواهد گذشت . يک نمونه براي شکل گيري اين شکاف عميق ذکر مي کنيد؟ مثلا الان فاصله اي که بين روزنامه کيهان و آقاي احمدي نژاد وجود دارد براي بسياري قابل تصور هم نيست. ‏کيهان الان از دولت انتقاد مي کند. درحالي که براي همين کيهان احمدي نژاد ايده آل بود. اما واقعيت اين است ‏که احمدي نژاد کار خودش را مي کند وکيهان هم به انتقاد از وي مي پردازد. اخيرا شنيدم که مشاعي معاون ‏احمدي نژاد کيهان را به دادگاه برده است. يعني شما به جايي رسيده ايد که معاون آقاي احمدي نژاد‏ کيهان را ‏مي برد دادگاه .؟ حالا مورد آقاي مشاعي اندکي خاص است. اما به صورت مشخص روزنامه کيهان همواره سنگ ‏دولت وبه خصوص احمدي نژاد را به سينه زده است. درواقع هيچ کار راديکال وغير قابل توجيهي وجود ‏ندارد که احمدي نژاد انجام داده باشد و کيهان از آن حمايت نکرده باشد، مثل سياست هاي دولت در قبال ‏اسراييل، پرونده هسته اي ونيز ماجراي هولوکاست. آيا شما تفاوتي مي بينيد؟ آنجاهايي که اين دو به هم مي رسند تاکتيکي است. مثلا من اعتقاد دارم برخورد احمدي نژاد با اسراييل ‏استراتژيک نبود. بلکه تاکتيکي بود. چون احمدي نژاد مي خواهد به آمريکا نزديک شود، به صورت تاکتيکي اسراييل را بزرگ کرده است و خود را ضد اسراييلي نشان مي دهد که بتواند دروازه هاي آمريکا را باز کند ‏که البته به سرعت هم اين کار را خواهد کرد .اما اين کار تاکتيکي، تاثيرات مخرب استراتژيکي به همراه داشته است. الان مجموعه اظهارات آقاي احمدي نژاد، بن مايه اصلي ترين تهديدات عليه امنيت ملي کشور است... قبول دارم.اين تاکتيک در خارج از کشور جواب منفي داده.چرا که در واشنگتن وتل آويو کار نمي کند.ولي ‏در ايران وبه صورت کلي در منطقه کار مي کند و متاسفانه احمدي نژاد براي به کار بردن تاکتيک خودش تنها به تاثيرات منطقه اي و ملي آن توجه کرد. ولي وجه نداشت که اگر بخواهد اين طور پيش برود درهاي ورودش به آمريکا در تل آويو و واشينگتن بسته خواهد شد . گفتيد که آقاي احمدي نژاد مي خواهد‏ به آمريکا نزديک شود.چه شواهدي براي اين کار وجود ‏دارد؟چون عملکرد دوسال ونيم اخير وي به‏ نحوي بوده که امروز صحبت‏ از گفت وگو با محمود احمدي ‏نژاد، در جنگ ميان دو حزب دموکرات و جمهوري خواه به مثابه گناهي نابخشودني محسوب مي شود. شواهد زياد دارم. برخي ازآنها را مي توانم بگويم، بخشي را هم نمي گويم. اما به هرحال در جريان هستم و ‏مي دانم که احمدي نژاد درحال‏ نزديکي به آمريکاست. در آينده بسيارنزديک نمايندگان دومجلس يکديگر را ملاقات خواهند کرد. احمدي نژاد در رابطه با آمريکا به سرعت جلو مي رود. تصادفا به نظرم باسرعت بسيار ‏زيادي به جلو مي رود. اگر چه بسياري از درها‏ را بسته اند اما احمدي نژاد به هر دري مي زند. اما اينکه ‏وضع بدتر شده يکي ازدلايلش همين ماجراي اسراييل بود که تنش هاي زيادي ايجاد کرد. اما در تحليل نهايي ‏فرق احمدي نژاد با فردي مثل خاتمي اين است که خاتمي مي گفت‏ شما آمريکايي ها آدم هاي خوبي هستيد ومن ‏خيلي دوست دارم با شما حرف بزنم‏ اما نمي زنم. اما احمدي نژاد برعکس خاتمي به آمريکايي ها مي گويد ‏شما آدم هاي بدي هستيد وبد مي کنيد اما من با شما حرف مي زنم. يکي درک مثبت و درستي از آمريکا دارد ‏ونمي خواهد ويا نمي تواند با آمريکا حرف بزند. ديگري يک درک منفي از آمريکا دارد ولي مي خواهد با آن ‏حرف بزند. به همين دليل وقتي به حرف هاي احمدي نژاد نگاه مي کنيد منفي است. چون به آن نحو فکر مي ‏کند. اما شما بايد ببينيد در عمل چه مي کند؟ در عمل تصادفا هر کاري با آمريکا کرده مثبت بوده است. مثلا پيشنهادهاي جالبي به آمريکايي ها داده که آنها قبول نکرده اند.‎‎مثلا چه پيشنهاد جالبي داده که آمريکاييها قبول نکردند؟ مثل گفت وگو با آمريکايي ها درعراق، پيشنهاد برقراري پرواز مستقيم بين تهران ونيويورک. اينها حرف هاي خيلي جدي بود . اما خود شما هم مي دانيد که مساله آمريکا وايران برقراري پرواز مستقيم بين تهران ونيويورک ‏نيست.مساله اصلي جاهاي ديگري است‏ که آقاي احمدي نژاد و طرف مقابلشان يعني جورج بوش سرآنها ‏کوتاه نمي آيند. آيا احمدي نژاد فکر مي کند که اگر کوتاه‏ بيايد، طرف مقابل سخت تر خواهد گرفت و کوتاه آمدني درکار نخواهد بود؟ دقيقا.ببينيد تحليل احمدي نژاد مبتني براين موضوع است که خاتمي يک سال غني سازي اورانيوم را متوقف ‏کرد و هيچ چيزي گيرش نيامد. آخرش هم خود خاتمي برنامه غني سازي را آغاز کرد. اين يک واقعيت ‏تاريخي است. هيچ چيزي هم از اروپا وآمريکا نتوانستند بگيرند. احمدي نژاد هم همين حرف را مي زند. مي ‏گويد اگر من همان کار را بکنم نتيجه اي نخواهد داد. تصادفا ممکن است در اين تجربه وي خطراتي باشد ولي ‏تا الان بهتر کار کرده است. بسته مشوقي را که الان آمريکا حاضر است به ايران بدهد تا غني سازي را‏ تعليق ‏کند شايد بيست برابر بسته اي است که به خاتمي پيشنهاد کردند. به خاتمي چيزي ندادند... خاتمي خودش گفت ‏مشوق هاي اروپايي توهين آميز است. اما بسته مشوق احمدي نژاد الان بسيار بهتر است اگر چه او مي گويد كافي نيست. حالا ما مي توانيم مخالف باشيم‏ .تا کجا اين کشمکش ادامه خواهد داشت؟ آيا استراتژي احمدي نژاد يک نقطه مصالحه را هم درنظر ‏مي گيرد؟با توجه به اينکه درسياست وقتي يک طرف دعوا دست بالاتر را دارد ويا حداقل توان چانه زني ‏دارد بايد مصالحه کند. يعني ممکن‏ است زمان به نحوي پيش برود که بسته پيشنهادي نه تنها کوچک تر شود بلکه اساسا مصالحه نيز معني خود را از دست بدهد... فکر مي کنم احمدي نژاد از يک جايي ديگر نبايد جلو برود و در يک جايي بايد مصالحه وغني سازي را به ‏صورت موقت تعليق و رابطه اش را با آمريکا درست کند.اين دقيقا استراتژي آن بوده و به دولت هم همين ها را گفته ام . آيا موضع تندروها که تريبون هاي مثل کيهان آنها را نمايندگي مي کنند هم همين طور است؟ من معتقد نيستم که اين موضع احمدي نژاد موضع کيهان است. احمدي نژاد اصلا گوش به حرف کيهان نمي ‏دهد. کيهان حرف خودش را مي زند و مي داند که احمدي نژاد کاري به کارش ندارد. شما توجه کنيد که ‏برکنار کردن مصطفي پورمحمدي وزير کشور بسيار مساله دارد بود. کيهان خيلي خيلي از‏ برکناري ‏پورمحمدي ناراحت شد چرا که وي از نزديک ترين دوستان حسين شريعتمداري به شمار مي رود. من ‏درجريان هستم که وقتي احمدي نژاد وزير کشورش را کنار گذاشت حسين شريعتمداري به هر دري زد و از ‏مقام رهبري تا‏ پايين را لابي کرد اما موفق نشد. احمدي نژاد گفت نه! مي خواهم بگويم که درجمهوري ‏اسلامي جناح هايي هستند که از احمدي نژاد تندروترهستند وصد درصد احمدي نژاد ازلاريجاني تندرو تر ‏است. اما بين اينها ونيروهاي تندروشکاف‏ عميقي وجود دارد. من گمان مي کنم که آن گروه هايي از اصول ‏گرايان که درقدرت هستند - نه آنهايي که درحاشيه هستند- به سرعت به يک نوع جريان عمل گرا تبديل مي ‏شوند که مي خواهند با دنيابسازند، نمي خواهند کشته شوند، نمي خواهند ثروت و زندگي شان را ازدست بدهند ‏و اندک اندک به مصالحه اي برسند. اين ته خط اين جريان است. البته آنجا نيرويي هم وجود داردکه مي خواهد برود شهيد شود. اما آن نيرو احمدي نژاد ولاريجاني نيست. نيروهايي هستند که ما‏ کمتر انها را مي بينيم ومي ‏شناسيم وخطرناک تر ازهمه کساني هستند که ازآنها نام مي بريم. بنابراين مجلس هشتم با توجه به ويژگي هاي ‏ياد شده درجهت سازي وتنش زاديي وعادي سازي پيش خواهد رفت ‏

‎علي لاريجاني سال گذشته شوراي امنيت ملي را دلخوري ترک کرد‏ و هيچ گاه هم از ‏برخورداحمدي نژاد با خودش راضي نبوده است.حضور او به عنوان رييس مجلس چه تاثيري روي رابطه ‏اش با دولت خواهد گذاشت؟ آيا مجلس منتقد دولت خواهد بود؟ بستگي به موارد دارد. فکر مي کنم مواضعي که گرفته مي شود‏ به موارد مربوط مي شود نه به کليت. فکر مي ‏کنم لاريجاني نمي تواند به‏ عنوان رييس مجلس تاثيري روي پرونده هسته اي داشته باشد. او هيچگاه به عنوان ‏رييس مجلس جلوي دولت درخصوص مساله هسته اي نخواهد ايستاد چون موضع احمدي نژاد درخصوص ‏پرونده هسته اي موضع آقاي خامنه اي است و تنها موضع يک فرد به شمار نمي آيد. اما اگرنه موضوع ‏پرونده هسته اي، ولي بر روي موضوع‏ اقتصادي فشار زيادي خواهند آورد. اين مجلس احمدي نژاد را در ‏تنگاي زيادي دررابطه با تصويب قرار خواهد داد وبه نظر مي رسد ترتيبات جدي تري دررابطه‏ با هزينه ‏کردن درآمدهاي نفتي اتخاذ کند وتا جايي که بتواند نخواهد گذاشت‏ دولت به همين سادگي پول هاي به دست ‏آمده را خرج کند. لاريجاني اين کار را مي تواند بکند درحالي که حداد قادر به انجام اين کار نبود. جايي که ‏فکر مي کنم بين دولت ومجلس شکاف ايجاد خواهد شد مساپل اقتصادي خواهد بود واينکه چگونه بايد مساپل ‏اقتصادي را پيش برد. لاريجاني در مقام رياست مجلس تلاش نخواهد کرد که در افواه عمومي با احمدي نژاد ‏برسر مساله هسته اي درگير شود واگر بخواهد واقعا تاثيري بگذارد تلاش خواهد کرد با انتقال مواضعش به ‏آيت الله خامنه اي تغييرات مورد نظر خود را دنبال کند. او شايد بتواند به آقاي خامنه اي بقبولاند که بالاخره ‏بايد جايي مصالحه کرد. اگر چه فکر نمي کنم‏ رهبران طراز اول جمهوري اسلامي بخواهند به صورت آشکار ‏سر مساله هسته اي با‏ احمدي نژاد يک برخورد قاطع کنند . برخي معتقدند‏ که حضور لاريجاني در‏ مجلس - و با خارج شدن حداد عادل از هيات رييسه ارتباط تنگاتنگي با‏ ترکيب کانديداهاي رياست جمهوري سال آينده دارد. به اين ترتيب که حدادعادل به صف ‏کانديداها خواهد پيوست و لاريجاني با‏ ايجاديک فضاي انتقاد‏ آميز در حوزه اقتصادي به عنوان پاشنه آشيل دولت - عملا کاري خواهد‏ کرد که وقتي مردم پاي صندوق هاي راي بروند، ديگر احمدي نژاد را به عنوان ‏منجي اقتصادي درنظر نخواهند آورد. اين تحليل چقدر به واقعيت نزديک است؟ آمريکايي ها وغرب منافع خود را دنبال مي کنند و زياد روي فرد تکيه نمي کنند. اگر احمدي نژاد فردا غني ‏سازي را متوقف کند و امتيازي را که آمريکايي ها مي خواهند به آنها بدهد اسراييلي ها هم فکر خواهند کرد‏ که او دموکرات خواهد بود. آمريکا دنبال امتيازي است که هر کسي به او بدهد‏ آدم خوبي است. فرق نمي کند ‏اين آدم خامنه اي باشد، رفسنجاني، خاتمي يا احمدي نژاد باشد. نکته ديگراينکه مساله ايران وآمريکا مساله ‏احمدي نژاد وحداد ولاريجاني نيست. اين مساله آقاي خامنه اي است و او هم قرارنيست در آينده عوض شود و ‏تا وقتي که ايشان است وي بايد تصميم نهايي را بگيرد. تفاوت اين افراد با يکديگر اين است که هر کدامشان ‏نفوذ متفاوتي روي خامنه‏ اي دارند. اينکه حداد عادل نفوذ بيشتري دارد نسبت به احمدي نژاد يا لاريجاني ‏دررهبري؟ واقعا نمي دانم. به نظرم آيت الله خامنه اي تاکيد زيادي روي حدادعادل نخواهد کرد چرا که وي ‏کسي نيست. حداد آدم خوبي است ولي پايه قدرت ندارد. احمدي نژاد سپاه وبسيج را دارد اما حداد تنهاست. تنها ‏قدرت حداد رابطه رابطه سببي او با آيت الله خامنه اي است. بنابراين فکر کردن درمورد حداد به عنوان رييس ‏جمهوري بعدي بعيد به نظر مي رسد. اگر قراراست از احمدي نژاد دور بشويم، به سوي قاليباف خواهيم رفت. ‏فراموش نکنيم که متحد لاريجاني در انتخابات قبلي نه حداد بلکه قاليباف بود. من معتقدم که قاليباف بيش از ‏حداد، لاريجاني وحتي احمدي نژاد رومي آيد. قاليباف از هم اکنون هم کار خود را شروع کرده است. به نحوي ‏که داپم به قم سفرمي کند و با‏ مراجع ديدار مي کند وتلاش مي کند به اصلاح طلبان هم نزديک بشود. بنابراين تلاش مي کند با نيروي وسيعي از عملگراها تا اصلاح طلبان وارد ميداني شود‏ که ما آنها را نيروهاي اصول ‏گراي تندرومي ناميم. برخي درون اين جعبه احمدي نژاد را هم قرار مي دهند. درآينده اگر کسي بخواهد ‏احمدي نژاد را از دور‏ بيرون کند نه حداد بلکه قاليباف خواهد بود. به نظرم احتمال اينکه سرقاليباف توافق ود بسيارزياد خواهد بود. ‏

‎‎به نظرمي رسد احمدي نژاد با تعويض وزير کشور وبرخي استاندارها‏ عملا خيز بلندي براي دور ‏دوم رياست جمهوري خود برداشته است. اين تغييرات از آنجا اهميت پيدا مي کند که به اين ضرب المثل ‏معروف در ميان نهادهاي نظام توجه کنيم که هر کسي بر وزارت کشور‏ استيلاي کامل داشته‏ باشد، نام ‏کانديداي خود را ازدرون صندوق بيرون خواهد کشيد. با توجه به اينکه محافظه کاران عملا نمي خواهند‏ مانند ‏سال ۷۶ غافلگير شوند وبا درنظر گرفتن تحرکات يادشده، بيراه نيست که بگوييم همه چيز براي حضور ‏موفقيت آميز احمدي نژاد درحال مهيا شدن است.شما چه ارزشي براي اين تحليل قاپل هستيد؟ اين تحليل درست است. به اين معنا که پورمحمدي درتحليل نهايي آدم احمدي نژاد نبود. او گوش به حرف هاي ‏احمدي نژاد نمي داد. مطابق اطلاعاتي که دارم وي انسان بسيارباهوش ومستقلي است. او خود را کمتر از احمدي نژاد نمي دانست وحتي درمقابل خيلي اقداماتي که احمدي نژاد مي خواست‏ انجام دهد نه تنها ‏مقاومت بلکه با وي رقابت مي کرد. اين باعث دردسر بين رابطه وزير و رييس جمهوري شد. به همين ‏خاطرمجبور شد پورمحمدي را کنار‏ بگذارد. با کنار گذاشتن وي نيروي عظيمي ازاصول گرايان مثل کيهان را ‏برعليه خودش کرد. اما ماندن پورمحمدي هم نمي توانست براي کارهايي که مي خواهد‏ بکند به وي کمکي ‏کند. بنابراين افرادي را به کار خواهدبست که با نظر وي کار کنند. امسال احمدي نژاد پول هم به اندازه کافي ‏دارد وسال ديگر هم خواهد داشت. ماشاالله نفت بيش از بشکه اي ۱۲۰ دلار است وتا دلتان بخواهيد پول در ‏دست وبال آقايان است. اين است که من اعتقاد ندارم به اين سادگي بشود احمدي نژاد را از دور دوم رياست ‏جمهوري کنار گذاشت. کساني که براي دور دوم براي رياست جمهوري وارد مي شود همواره يک امتياز ‏خاص دارند چون از اهرم هاي مالي موجود خود استفاده مي کنند. در تاريخ بعد ازانقلاب همه رييس جمهور‏ها دو دور در قدرت بوده اند. فکر نبايد کرد که به اين سادگي ماجرا‏ تمام شده است. اما يک دعوا بين احمدي ‏نژاد وقاليباف خواهد بود. انتخابات بعدي بسيار جنجالي ودعوايي خواهد بود. درمقابل احمدي نژاد تنها کسي ‏که مي تواند عرض اندام کند قاليباف است شما ماه فوريه به ايران رفتيدآيا با آقاي احمدي نژاد ملاقات‏ کرديد؟ دراين مورد نمي خواهم صحبت کنم . بسيارخوب... به نظر شما چه چيزي درنظام سياسي فعلي ايران درخارج از کشور ديده نمي شود؟ چيزهايي در اردوگاه محافظه کاران وجود دارد که درخارج آن‏ ديده نمي شود. درون ايران احساس من اين بود ‏که يک فاصله عميقي بين مردم و بنياداجتماعي کشور ونظام سياسي شکل گرفته وهر روز درحال عميق تر ‏شدن است. به نحوي که يک نيروي جوان با انتظارات بالا دربرابر يک نظام سياسي از‏ کارافتاده ودمده که ‏نمي تواند جوابگوي آن نيازها وخواست ها باشد شکل گرفته است. ديگر ديدم که اين جناح بازي سياسي در ‏ايران درحال ازبين رفتن است وهيچ ارزشي بين مردم ندارد. بنابراين وقتي مي گويند طرف محافظه کار فلان نوع است يا اصلاح طلب فلان نوع، تقسيم بندي هايي است که بين نيروهاي سياسي مطرح است درحالي که ‏مردم ايران اساسا اين چنين تقسيم نشده اند. بنابراين اين نيروهاي سياسي جامعه که قراربود بنياد اجتماعي را ‏در خودشان ذوب کنند خود در اين بنياد اجتماعي ذوب مي شوند. دليلش هم اين است که جناح بازي مشروعيتش را درميان مردم از دست مي دهد. مردم بيشتر پروژه اي وملي به‏ مساپل خودشان نگاه مي کنند. ‏ملي نه به معناي ناسيوناليستي بلکه به معناي تمام ملتي وکلي. در آينده نزديک جناح ها از بين خواهند رفت ‏ويک جريان جديد سياسي در ايران شکل خواهد گرفت که اين شکل جديد مي تواند در قالب اپتلاف‏ هاي وسيع ‏کشوري باشد وبراساس يک سري پروژه هاي ملي همراه با احزاب جدي باشد. اين واقعيت است. کاري که ‏مثلا آقاي قاليباف مي کند از اين جنس است. به اين معنا که مي رود مي گويد من اصول گراي فلان وبهمان ‏نيستم، اصلاح طلب هم نيستم وبه نوعي مي خواهد خود را فراتر ازجناح هاي سياسي معرفي کند. اين حرکت ‏درايران هر چه بيشتر درحال جا افتادن است. ديگر آنکه دولت احمدي نژاد‏ بيش ازآنچه در خارج کشور ديده ‏مي شود آماده رابطه با آمريکاست. ولي نمي داند بايد چه کار کند. متاسفانه نيرويي که بتواند براي آنها هم از ‏لحاظ تاکتيکي وهم از لحاظ استراتژيکي اين موضوع را فرموله کند وجود ندارد. به همين دليل قروقاطي مي ‏شود. از نظر استراتژيک احمدي نژاد پذيرفته که بايد رابطه با آمريکا برقرارشود اما به لحاظ تاکتيکي نمي ‏داند اين کار را بايد چگونه انجام دهد. اين را در خارج از کشور نمي بينند. درخارج از کشور اين را مي بينند ‏که احمدي نژاد در حال افزايش تنش با آمريکاست درحالي که احمدي نژاد تنش با آمريکا را نمي خواسته زياد ‏کند اما چون تنش با اسراييل ايجاد کرده انعکاس آن در رابطه با ايران وآمريکا تاثيرگذاشته است. ديگر اينکه اعتقاد دارم درايران دعواي ايدپولوژيک در حال از بين رفتن است. اسلام گرايي به معناي به عنوان يک ‏جريان فکري سياسي - نه جريان فکري مذهبي- در‏ حال اضمحلال است ونقش خود را به يک جريان ‏فراايدپولوژي مي دهد ويک جريان عملگرايي درون آن شکل مي گيرد. متاسفانه حکومت نمي داند يک سري ‏قفل هايي را که درون خود دارد چطور باز کند. آنها نمي دانند قف مذهب وسياست را چگونه حل کنند. مشکل ‏انتخابات آزاد است که حلش بسيار دشوار خواهد بود. ‏

‎از پروژه هاي ملي نام برديد.چنين پروژه هايي چه ويژگي هايي دارند؟ اين پروژه ها مشکلات عمده کشورهستند که راه حل فرجناحي دارند. يکي ازاين پروژه ها اقتصاد وعدالت ‏اجتماعي است. ايراني ها دوست‏ خواهند داشت کسي سرکاربيايد که اين موضوع را برنامه اصلي خود کند. ‏دوم حل مشکل رابطه ايران وآمريکاست. بسياري اعتقاد دارند که تا رابطه ايران وآمريکا حل نشود نمي توان ‏پروژه حل مساپل اقتصادي وگسترش عدالت اجتماعي را‏ جامه عمل پوشاند. براي اينکه آمريکايي ها نمي ‏گذارند. سوم موضوع انتخابات آزاد است. انتخابات آزاد به عنوان يک پروژه ملي ونه يک پروژه جناحي - که‏ هرجناحي ديگري را متهم کند. دراين مسير جريان هايي وجود دارند که به فکر‏ تغيير دادن قانون انتخابات ‏هستند. اين سه خواست- پروژه ملي، رابطه تنگاتنگي بايکديگر دارند ودر آينده عمده خواهند شد: آقتصاد با ‏عدالت، رابطه با آمريکا و انتخابات آزاد. هر کسي که اين سه پروژه را با محوريت اقتصاد برنامه خود کند ‏آينده انتخابات را به نفع خود رقم خواهد زد . اشاره کرديد آقاي احمدي نژاد نمي داند که براي برقراري رابطه با آمريکا چه کند. وقتي شما ايران ‏بوديد هيچ راهکاري به مسوولين ارائه نکرديد؟ چرا. متاسفانه اين دولت نيست که درتحليل نهايي تصميم مي گيرد که در رابطه با آمريکا بايد چه کار کرد. ‏واقعا مشکل آمريکا وايران مشکل سياسي وديپلماتيک نيست. بلکه مشکلي است که پيامدهايش وراي اين رابطه مي رود. هم براي جريان هاي داخلي کشور هم براي روابط ايران با نيروهاي اسلامي خارج از مرزهاي ‏خودش و هم رابطه ايران با بقيه کشورها درمنطقه. يکي از معضلاتي اين رابطه همين است که پيامدهايي در ‏داخل ايران، منطقه وآمريکا خواهد داشت. اين رابطه هم دوست دارد و هم دشمن، هم در ايران وهم درمنطقه. ‏اين است که جريان را خيلي پيچيده کرده است. سواي اين پيچيدگي نيروهاي مختلفي در ايران سر اين رابطه ‏ادعا دارند. يک عده مي گويد ما بايد اين رابطه را کنترل کنيم عده ديگري مي گويند ما بايد اين کارا انجام ‏بدهيم. اما به نظرم درايران اندک اندک به اين نتيجه مي رسند که پروژه رابطه با‏ آمريکا يک پروژه جناحي ‏نيست بله پروژه اي ملي است و اين رابطه را بايد درچارچوب منافع ملي کشور ديد نه منافع جناحي. اگر اين ‏اتفاق بيافتد مي شود‏ اميدوار بود که به يک تفکر منسجم تري دررابطه با آمريکا رسيد. بنابراين فکر مي کنم ‏مشکل دولت احمدي نژاد اين است که به اين رابطه به صورت جناحي نگاه مي کند. ثانياجناح هاي ديگرادعا ‏دارند وازطرف ديگر همه اين جناح ها با همه دعواهايي که با هم دارند کاره اي نيستند و باز هم يکي آن بالا ‏است که کنترل قضيه را دراختيار دارد و اين جناح ها بي خودي سر‏ همديگر داد وفرياد مي زنند. به همين ‏دليل هم فکر مي کنم اين جريان مساله اش فقط احمدي نژاد نيست. چرا که خاتمي و رفسنجاني هم نتوانستند ‏گره اين ماجرا را بگشايند. اما يک اتفاقي در ايران درحال رخ دادن است که درک موجود نسبت به ماجرا را ‏تغيير مي دهد. آقاي خامنه اي مصاحبه اي کردند چند ماه پيش دريزد وگفتند که ما نمي توانيم که براي هميشه ‏با آمريکا دشمن باشيم اما موقعش الان نيست. بنابراين سررابطه با آمريکا حکومت ازجريان ايدپولوزيک بيرون رفته و وارد يک جريان عملگرايي شده است و صحبت سر اين نيست که بايد رابطه با آمريکا را ‏درست کرد يا نه بلکه صحبت اين است که چه موقع وچگونه بايد اين کار را انجام داد. رييس جمهوري بعدي شانس بيشتري دارد که اين رابطه را به جايي برساند و روي آن کار کند . تا انتخابات بعدي آمريکا شش ماهي باقي مانده است. طي هفته‏ هاي گذشته مطالب زيادي درخصوص تمايل دستگاه بوش براي يک حمله نظامي حتي - محدود - به ايران مطرح شده است. تحليل محافظه کاران اين است که چنين حمله اي دست دولت بعدي آمريکا را براي گفت وگو با ايران خواهد بست و ‏يا اينکه ايران را درموقعيتي قرار خواهد داد که به هر خواست آمريکا تن بدهد... با هر تحليلي که وارد اين موضوع شويم، حمله به ايران در هر مقياس ومقداري عملا ممکن است به يک نوع واپس گرايي و بازگشت‏ به نوعي انقلابي گري وآرمان گرايي سالهاي دهه اول انقلاب منجر شود و تغييرات به وجود آمده را معکوس ‏کند. به نظر شما آيا با توجه به مشاهداتي که درواشنگتن داريد چنين اظهار نظراتي تنها براي ترساندن مقامات‏ تهران است يا آنکه توجيه قدرتمندي براي آن وجود دارد که هر روز براحتمال چنين اقدامي مي افزايد؟ همه مشکل ايران وآمريکا مربوط به هفت هشت ماه آينده است. من معتقدم شش ماه آينده بسيارنگران کننده ‏است. اين شش-هفت ماه، زمان سياستگذاري نخواهد بود بلکه ماههاي اتفاقات خواهد بود. يعني به جاي اينکه ‏سياست تعيين کند چه اتفاقي در رابطه ايران وامريکا پيش خواهد آمد، اين حوادث برنامه ريزي شده خواهد ‏بود. به همين دولت ايران هم خيلي نگران‏ است که حادثه اي رخ دهد که هيچ کنترلي بر روي آن ندارد به ‏وجود بيايد و آن باعث يک حرکت نظامي ازسوي آمريکا شود. از طرف ديگر نيروهاي زيادي درکشور‏ هستند که مراقب اوضاع هستند. فکر مي کنم هر کسي که نسبت به جريان اين حادثه بي توجه باشد. ‏

‎‎وقتي چند ماه قبل به ايران رفتيد نگران اينکه مشکلي برايتان به وجود بيايد نبوديد؟ من همين جوري براي خودم به ايران نرفته بودم. من با برنامه مفصل تري رفته بودم و از طرف ايران ‏اقدامات لازم براي اينکه منسالم بروم وبرگردم انجام شده بود. اين طور نبود که يک بليط بخرم و راهي تهران شوم. از وقتي که وارد فرودگاه شدم تا وقتي که خارج شدم يک لحظه هم با مشکل مواجه نشدم - نه ‏دولتي و نه غيردولتي. ولي ايران هم کشور حوادث است. اما خوشبختانه هيچ اتفاقي براي من نيفتاد و همه ‏حرف هايي را هم که روزنامه‏ کيهان و سايت الف برعليه من زدند وقتي بود که من‏ از ايران خارج شده بودم. ‏قبل از آن هيچ اتفاق خاصي نيفتاد. هرجا که رفتم با پشتيباني شديد مردم مواجه شدم. درمحل خودم در تالش ‏بيش از ۲۰۰۰ نفر از من استقبال کردند. در تهران هم ملاقات هايي که کردم بسيار اميدوارکننده بود و با ‏انرژي بيشتري برگشتم براي کار کردن روي اين رابطه. به نظرم حرکت مهم وخوبي بود و در آن‏ چارچوب تلاش مي کنم اين رابطه را درجهت عادي کردن پيش ببريم و درک درستتري در دو طرف به وجود ‏بياوريم. فکر مي کنم در ماموريتي که خودم براي خودم‏ تعريف کرده ام وکسي برايم تعريف نکرده تا ‏حدود زيادي موفق بودم. ‏

‎ گفتيد يک سري اتفاق افتاد که نمي خواهيد بگوييد. حالا نمي خواهيد يک خبر بدهيد در آخر اين مصاحبه؟ اگر اين چند ماه را سالم سرکنيم دررابطه ايران وآمريکا در دولت بعدي حتما يک خبرخوش خواهيم داشت. به ‏نظر مي رسد جامعه‏ سياسي انقلابي ايران اندک اندک خسته مي شود. نيروهاي رده اول حکومتي اندک‏ اندک ‏از يک جريان سي ساله اي که در دور و تسلسل قرار گرفته خسته شده اند و فکر مي کنند بايد اين دور شکسته ‏بشود و جامعه به جلو برود و من مطمپنم اگر بشود تغييري در رابطه بين ايران وآمريکا ايجادکرد حتما ‏تاثيرش روي انتخابات ويک جريان اقتصادي سالم تر درايران مثبت تر خواهد بود و يشتر جلو خواهيم رفت. ‏من خيلي خوشبين هستم به خصوص به دليل حضور نيروي جوان باهوش‏ مدرن وتحصيل کرده و مطلع ‏وجهاني ايران. نيرويي که ديگر نمي شود آن را‏ برگرداند به بطري سحر آميز. اين غول از بطري به بيرون ‏آمده ونمي توان آن‏ را کنترل کرد. ولي تقريبا اين احساس را دارم اين نيرو را نمي توان به عقب برد. هر اتقاقي در ايران بيافتد به سمت جلو خواهد بود.؟

استقرار مدير عاملی کاملا همسو با دولت در صدر خبرگزاری فارس؟!!؟

خبرگزاری فارس، از رسانه های نزديک به اصولگرايان و دولت، شامگاه يکشنبه از سوی هيئت نظارت بر خبرگزاری های غير دولتی توقيف موقت شد. يک «مقام آگاه» در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به خبرگزاری جمهوری اسلامی، ايرنا، گفته است که «خبرگزاری فارس به علت انتشار اخبار دروغين و تشويش اذهان عمومی به طور موقت توقيف شده است.» در همين حال، عباس توانگر، سردبير خبرگزاری فارس به فرانس پرس گفته است: «ما نامه ای از هيئت نظارت بر خبرگزاری های غير دولتی دريافت کرده ايم که از ما خواسته شده است به مدت سه روز فعاليت خود را متوقف کنيم.» جزئياتی در باره علل توقيف موقت خبرگزاری فارس منتشر نشده است و مقام آگاه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز خبر تکميلی را به آينده موکول کرده است . با اين حال برخی گمانه زنی ها حاکی از آن است که اين خبرگزاری روز يکشنبه خبری مبنی بر برکناری طهماسب مظاهری، ريس کل بانک مرکزی منتشر و از جانشينی پرويز داوودی، معاون اول رييس جمهوری به جای وی خبر داد. خبرگزاری فارس ساعاتی بعد اين خبر را تکذيب کرد. به رغم اعلام توقيف موقت فارس، اين خبرگزاری به فعاليت خود تا ظهر روز دوشنبه ادامه داد. عباس توانگر، سردبير خبرگزاری فارس به فرانس پرس گفته است که اين خبرگزاری به مدت سه روز فعاليت خود را متوقف خواهد کرد. توقيف فعاليت سه روزه خبرگزاری فارس با تعطيلات پنج روزه در ايران همزمان شده است که در آن مراسم سالگرد درگذشت آيت الله خمينی، بنيانگذار جمهوری اسلامی و روز ۱۵ خرداد برگزار می شود و معمولا پوشش اخبار توسط خبرگزاری ها در این روزها محدود است. تغييرات در مديريت خبرگزاری فارس که از جمله خبرگزاری های حامی دولت به شمار می آيد، در ماه های اخير از روند تغيير مديريت خبرگزاری های کشور در امان نماند ، و در چهارم دی ۸۶، مهدی فضائلی، دبير انجمن روزنامه نگاران مسلمان و مدير عامل اين خبرگزاری از ابتدای تاسيس آن، از مقام خود بر کنار شد. در همان زمان برخی ناظران اين تغييرات را ناشی از تغيير فرمانده کل سپاه پاسداران عنوان کرده و احتمال دادند که هدف محمدعلی جفری، فرمانده سپاه پاسداران و حجت الاسلام حسن تائب، جانشين وی در فرماندهی بسيج از تغيير مدير عامل خبرگزاری فارس، «استقرار مدير عاملی کاملا همسو با خود در صدر خبرگزاری فارس» بوده است. خبرگزاری فارس که از ۲۲ بهمن سال ۸۱ آغاز به کار کرد اگر چه تحت عنوان خبرگزاری غير دولتی فعاليت می کند اما گفته می شود که از سوی برخی از موسسات وابسته به سپاه پاسداران و بسيج مديريت، حمايت و تامين مالی می شود. اين خبرگزاری پس از تحولات رسانه ای در سال های موسوم به اصلاحات و مديريت اصلاح طلبان بر خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، و راه اندازی خبرگزاری دانشجويان ايران(ايسنا) به عنوان ارگان خبری محافظه کاران فعاليت خود را آغاز کرد. به عقيده بسياری از ناظران، با برکناری آقای فضائلی از مديريت این خبرگزاری و جانشينی وی توسط حميد مقدم فر، خبرگزاری فارس روندی پرشتاب در هماهنگی با دولت را طی کرده است. انتشار بسياری از اخبار عليه گروه های اصلاح طلب که «ساختگی» و «غير واقعی» توصيف شده است يکی مواردی است که ناظران از آن به عنوان علل «مخدوش شدن اعتبار حرفه ای» اين خبرگزاری ياد می کنند. روند انتشار چنین اخباری در روزهای منتهی به برگزاری انتخابات مجلس هشتم در اسفند ماه گذشته شدت بیشتری گرفت و این خبرگزاری در گفت وگو ها و یادداشت های مختلف، بازگشت اصلاح طلبان به قدرت را خطری برای نظام جمهوری اسلامی توصیف می کرد. حميد مقدم فر مدير عامل فعلی خبرگزاری فارس در ۱۴ اسفند ۸۶ در گفت و گويی با روزنامه «تهران امروز»، مجلس ششم را که در اختیار اطلاح طلبان بود، «خطری برای نظام جمهوری اسلامی» دانست. وی فضای نسبتا باز رسانه ای در دوره اصلاحات را «خاطره ای تلخ» توصيف و گفت: «ما يک خاطره تلخ تاريخی از عملکرد رسانه ها در مجلس ششم داريم، در مجلس ششم، کسانی به مجلس رفتند که نبايد می رفتند و بخش عمده ای از مجلس را تبديل به ظرفيتی عليه نظام کردند که اوج آن را در تحصن ديديم.» مديرعامل فارس همچنين حمايت اين خبرگزاری از دولت نهم را تائيد کرده و گفته است: «ما از دولت دفاع می کنيم، اگر چه نقد هم می کنيم. البته قبول دارم که سهم انتقادات کمتر است.» وی می گويد: «ما در جنگ هستيم ولی اين بار، قلم ما در حکم موشک است و جنگ ما، جنگ رسانهای است. ابزارش هم رسانه ای است، بايد نيروهای مدافع انقلاب در عرصه خبر، متحد شوند و پدافند خوبی عليه دشمن در عرصه رسانه ای به کار ببندند، اين عرصه مجروح و شهيد دارد و بايد از آبروی خودمان نيز خرج کنيم.»!!!!؟

صاحبان حسابهاي بهره مند از رانت نفتي ترجيح ميدهند سرمايه شان را از ايران ببرند!!!؟

به گفته منابع آگاه خبری در تهران، فرار سرمايه از ايران شدت گرفته و همزمان، نرخ رشد سرمايه گذاری در کشور به پايين ترين سطح در ده سال گذشته رسيده است. اين دو پديده به هم پيوسته، ناشی از فضای کنونی اقتصادی ايران است. در جستجوی امنيت به گزارش خبرگزاری فارس، بازرسان و کارشناسان سازمان بازرسی کل کشور اوايل خرداد ماه جاری به منظور بررسی علل و ميزان خروج سرمايه از ايران در وزارت امور اقتصادی و دارايی جمهوری اسلامی مستقر شده اند. اين خبرگزاری به دلايل اتخاذ اين تصميم از سوی سازمان بازرسی کل کشور اشاره ای نمی کند، ولی به نظر می رسد که دليل اصلی آن نگرانی محافل رهبری جمهوری اسلامی از اوج گيری خروج سرمايه از ايران است. احمد توکلی، رييس مرکز پژوهش های مجلس و يکی از مهم ترين چهره های اقتصادی در جناح معروف به اصولگرای جمهوری اسلامی، اوايل خرداد ماه جاری حجم خروج سرمايه از ايران را «سه ميليارد دلار» در سال ارزيابی کرد. اين ارزيابی کم و بيش منطبق بر تحقيقی است که در سه ماهه سوم سال گذشته خورشيدی از سوی معاونت پژوهش شرکت سرمايه گذاری بانک خصوصی پارسيان انجام گرفت و در آن خروج سالانه سرمايه از ايران، سه ميليارد و سيصد ميليون دلار در سال برآورد شده بود. با اين حال رقم سه ميليارد دلار خروج سالانه سرمايه از ايران، که از سوی رييس مرکز پژوهش های مجلس اعلام شده، بر برآوردهای پيشين تکيه دارد. ترديدی نيست که طی چند ماه گذشته، با توجه به انباشته تر شدن ابرهای ترديد در فضای کسب و کار ايران، شمار افزون تری از صاحبان سرمايه، در جستجوی امنيت بيشتر، به کشورهای همسايه و يا حتی سرزمين های دورتر، به ويژه در خاور دور، روی آورده اند. پا به پای خروج سرمايه از ايران، رغبت به سرمايه گذاری در کشور نيز کاهش می يابد. روز شنبه، يازدهم خرداد ماه، سايت «الف»، که زير نظر آقای توکلی اداره می شود، با تکيه بر آمار بانک مرکزی جمهوری اسلامی نوشت که نرخ رشد سرمايه گذاری در ايران به کمترين ميزان در ده سال گذشته رسيده و با صفر فاصله چندانی ندارد. به گفته همان منبع، نرخ رشد تشکيل سرمايه ثابت ناخالص (رشد سرمايه گذاری بدون استهلاک) از چهارده درصد در سال ۱۳۸۰ به شش دهم درصد در سال ۱۳۸۶ سقوط کرده است. سايت «الف» می افزايد که «با توجه به رقم نسبتا بالای استهلاک، می توان نتيجه گرفت که در نيمه سال ۱۳۸۶، نسبت به مدت مشابه سال قبل، رشد واقعی سرمايه گذاری منفی شده است.» فضای کسب و کار شدت گرفتن فرار سرمايه و سقوط رشد سرمايه گذاری در ايران بيش از همه از فراهم نبودن فضای مناسب کسب و کار در اين کشور سرچشمه می گيرد. بر پايه آخرين شاخص کسب و کار، که هر سال از سوی بانک جهانی انتشار می يابد، ايران از لحاظ «سهولت کسب و کار» در ميان ۱۷۸ کشور جهان در رديف صد و سی و پنجم قرار دارد. شاخص کسب و کار، در ارزيابی بانک جهانی، موانعی را که سرمايه گذاران در فعاليت خود با آنها روبرو می شود، مورد توجه قرار می دهد، از جمله زمان لازم برای تاسيس و راه اندازی يک شرکت، هزينه استخدام و اخراج، شمار اسناد لازم برای واردات و صادرات و غيره. در ورای نامساعد بودن فضای کسب و کار، آشفتگی روز افزون در سياستگذاری اقتصادی جمهوری اسلامی نيز ميل به خروج سرمايه را بيشتر می کند و سرمايه گذاری در کشور را کاهش می دهد. برکناری داوود دانش جعفری، وزير سابق امور اقتصادی و دارايی و نيز کشمکش های پايان ناپذير ميان دولت و بانک مرکزی، طبعا به اين گرايش دامن می زند. تداوم تنش در فضای بين المللی ايران يکی ديگر از عوامل بسيار موثر در کاهش سرمايه گذاری و، همزمان با آن، گسترش فرار سرمايه است. و سر انجام آنکه صاحب امتيازان برخوردار از رانت نفتی ترجيح می دهند بخشی از ثروت افسانه ای خود را، که به برکت رونق بی سابقه طلای سياه به دست آورده اند، به سرزمين های امن تری منتقل کنند. روز يکشنبه، دوازدهم خرداد ماه، در تهران اعلام شد که کارشناسان سازمان بازرسی کل کشور بيست روز ديگر نتايج بررسی های خود را در مورد علل خروج سرمايه از ايران منتشر خواهند کرد.؟؟

"قطع يا محدود كردن يارانه نشريات منتقد دولت اقدامي براي تبديل مطبوعات به روابط عمومي دولت"

غالب شدن گفتمان نظامي- امنيتي بر ايران در دوران احمدي نژاد چنان فضايي بر جريان هاي سياسي و ‏مطبوعاتي منتقد حاكم كرده است كه هر حركت قانوني آنان از نگاه حاكمان "اقدامي براندازانه" ارزيابي شده ‏و هر فعاليتي مستحق تنبيه و مجازات دانسته مي شود.‏ سيطره ي اين گفتمان چنان بر فضاي كشور چيره شده است كه نه تنها مقام هاي فعال در حوزه ي سياست و ‏فرهنگ كه پيشينه ي نظامي- اطلاعاتي- امنيتي دارند رقباي سياسي خود را با اين چوب از صحنه مي رانند، ‏بلكه مسئولاني كه دامنه ي فعاليتشان پيش از اين در حيطه هاي عمومي و عادي بوده نيز براي قافيه را نباختن ‏و از قافله عقب نيفتادن مجبورند حتي در حوزه هاي فرهنگي چون مطبوعات و روزنامه نگاري از واژگاني ‏مشابه استفاده كنند.‏ نمونه ي آشكار اين گفتمان را مي توان در مصاحبه روز پنجشنبه "معاون رسانه اي رئيس جمهور" با ‏خبرنگار روزنامه "كارگزاران" مشاهده و ملاحظه كرد و به ناچار به حال اين ملت و مملكت افسوس خورد؛ ‏جايي كه بهانه ي عدم ارائه امكانات قانوني و "قطع آگهي دولتي" به روزنامه هاي مستقل و اصلاح طلب، ‏اتهامي چون "براندازي مطبوعات" است. ‏ اگر اين واژگان از دهان يك مقام به اصطلاح فرهنگي چون وزير ارشاد بيرون مي آمد كه سابقه ي نظامي- ‏امنيتي دارد و عمري را در حلقه ي كيهان و در جوار حسين شريعتمداري به پرونده سازي عليه روزنامه ‏نگاران و مطبوعات مستقل و آزاديخواه مشغول بوده، باز مي شد با ديده ي اغماض به آن نگريست و به ‏راحتي از كنارش گذشت و در نهايت گفت: "از كوزه همان تراود كه در اوست". اما اين سخنان از زبان فردي ‏شنيده مي شود كه به ظاهر پيشينه ي فعاليتش به خبرگزاري جمهوري اسلامي باز مي گردد؛ جايي كه امثال ‏احمد بورقاني ها با خوش نامي از آن بيرون آمده و در راه حق و حقيقت و راستي و درستي عمري ‏شرافتمندانه زندگي كرده اند. ‏ شايد هم به دلايلي چند بايد امثال "جوانفكرها" را استثنا دانست و يا خوش بينانه نگاهي به حوزه هاي ‏ماموريتي آنان در گذشته چون سال ها خبرنگاري در "بيت رهبري" يا در مراسم حج با سر دويدن به ‏طرف"بعثه ي رهبري" انداخت كه بيشتر سفري "عبادي- تفريحي- اقتصادي" بود و هست و عمدتا ماهيتي ‏خبربياري داشته و دارد تا خبرنگاري و روزنامه نگاري آزاد و مستقل. در اين ميان، اگر جز اين سفرهاي ‏موردي بوده و تجربه اي حرفي هم در خارج شكل گرفته، محل فعاليت كشوري چون اسپانيا بوده با آن پيشينه ‏ي حاكميت نظاميان و جريان هاي مستبدانه كه هنوز آثار و پيامدهايش دور ماندن از فضاي واقعي روزنامه ‏نگاري آزاد اروپا و آمريكا است- و آن هم ماموريتي ناتمام و همراه با اخراج به دليل رفتاري سياسي است نه ‏حرفه اي، و گفتاري به ظاهر خشونت ورزانه در جهت اجراي فتواي قتل سلمان رشدي.‏ اما بحث نه اين پيشينه هاست و نه آن برآمدن از مكاني است كه زماني حرف اول را در عرصه ي خبر ايران ‏مي زد و در دوراني به استقلال خبري شهره ي آفاق بود و همچنين در نگاه منقدانه و كنكاشگرانه به تمام ‏عرصه ها- بدون ترس و واهمه اي از خوردن برچسب "سياه نمايي" و "براندازي". هر چند كه اين روش و ‏منش چندي نپائيد، تحولي سياسي - فرهنگي روي داد و نگاهي ديگر اندك اندك آشكار شد و غالب گرديد از ‏جانب افرادي نشسته بر مسند قدرت كه فعاليت آزاد و مستقل مطبوعات و روزنامه نگاران بخش خصوصي را ‏نيز برنمي تابيده و برنمي تابند و با اين طايفه و قبيله چون و چراي بسيار داشتند و جايگاه اصلي شان را ‏بازداشتگاه ها و زندان ها و يا در تبعيدگاه هاي داخلي و خارجي مي ديدند.‏ خوب به خاطر دارم زماني را كه هنوز حكم توقيف فله اي مطبوعات به فرمان آيت الله خامنه اي توسط بخش ‏ويژه ي قوه ي قضائيه صادر نشده بود و اخبار اقتصاد نيز چون ديگر روزنامه ها، در دوران "بهار ‏مطبوعات ايران" دكه هاي مطبوعاتي را رنگين مي كرد و مردم را از كنه وقايع آگاه. آن زمان، پيش از آنكه ‏چون امروز زير فشارها خانه نشين شوم و پايم در عمل از ادارات و موسسات دولتي و نيمه دولتي بريده شود، ‏روزي براي ديدار دوستان و همكاران گذشته به خبرگزاري رفته بودم و نزد معاون خبر وقت سازمان. علي ‏اكبر جوانفكر هم براي ديدن اين دوست مشترك از "بيت آيت الله خامنه اي"‌ يا اتاق خبر به دفتر معاون ‏خبرگزاري آمده بود و پس از سال ها فرصت ديداري. اولين حرف و پرسش جدي اين بود كه "شما چرا اخبار ‏مقام معظم رهبري را به عنوان تيتر اول در صفحه ي اول روزنامه كار نمي كنيد؟" گمانم اين است كه اين ‏سوال هم كه من آن زمان چندان جدي اش نگرفتم به صورت مستقيم يا غيرمستقيم مطرح شد كه چرا شما در ‏مطالبتان واژه "معظم" را چون بسياري ازروزنامه ها به كار نمي بريد؟ پرسش ها يا نقدهايي كه امروز نيز به گونه اي ديگر و حتي در سطوحي پائين تر، در جايگاه مشاور رسانه اي ‏دولت احمدي نژاد به صورت "تهديد" يا "تحكم" و در واقع از سر بي اطلاعي از ماهيت و جايگاه خبر و ‏وظيفه ي روزنامه نگاران در قبال ملت، و تنها از سر ارادت و چاكري و جان نثاري به پيشگاه حاكمان، و ‏تبعيت و اطاعت محض از مقام مافوق مشاهده و شنيده مي شود؛ "در فضايي كه برخي رسانه‌ها شمشير را ‏عليه دولت از رو بستند، به صورت دولت تيغ مي‌كشند، صراحتا اعلام مي‌كنند كه قصد براندازي دولت را ‏دارند و در عمل هم اين كار را اثبات مي‌كنند، طبيعي است كه انتظار آگهي دولتي، زياده‌خواهانه است. قطع ‏آگهي‌هاي دولتي واكنش طبيعي به قصد مطبوعات منتقد براي براندازي دولت است.. اگر رسانه‌هايي باشند كه ‏سودي براي ملت نداشته باشند و مردم را هم از حق دانستن محروم كنند اين حق دولت است كه اجازه ندهد از ‏آگهي‌هاي دولتي استفاده كند. اموال بيت‌المال نبايد در رسانه‌اي كه نه تيراژ دارد و نه سياست‌اش بر مبناي ‏حركت به سمت مردم است، هدر شود".‏ پاسخ من در آن روز اين بود كه از نظر حرفه اي اين فرد و مقام و جايگاه رسمي او نيست كه اهميت خبر و ‏ارزش تيتر را مشخص مي كند، بلكه محتواي مطلب و ارزش و اهميتش براي مخاطب اصلي، يعني مردم و ‏افكار عمومي است كه ما را در روزنامه اخبار اقتصاد به اين نتيجه گيري مي رساند كه كدام اخبار و گزارش ‏ها را براي صفحه اول و چه عنوان هايي را براي تيتر اول يا دوم برگزنيم. بحثي كه اكنون ادامه اش را در ‏سطحي ديگر و در جايگاه "حاكم و محكوم" در مصاحبه اي مطبوعاتي شاهديم- كاش حرف ها و استدلال ها ‏مبناي منطقي و حرفه اي داشت و نه چون روش و منش رئيس مستقيم جناب مشاور، احمدي نژاد، در اثبات ‏درستي همه ي كارها و داشتن جايگاه اول در بيشتر امور در جهان يا دست كم منطقه.‏ اينكه معاون رئيس جمهور يك كشور بخواهد گروهي از روزنامه هاي قانوني ايران را با اتهام "براندازي" از ‏ميدان به در كند و پول ناقابل "آگهي هاي دولتي" را از جيب مديرمسئول بيرون بكشد يا از سفره ي فقيرانه ي ‏روزنامه نگاران خارج كند، مقوله اي جداگانه است. چون، هم اتهام وارده و هم دستور صادره وجاهت قانوني ‏ندارد، و خود در جايگاه خويش امكان پيگيري قانوني را نيز دارد، تنها مي ماند اندك همتي و جسارتي از ‏جانب اهل فن يا طرف اتهام چون مديران مسئول مطبوعات براي طرح دعوا در مراجع قضايي، يا حتي ‏مسئولان احزاب اصلاح طلب كه به گونه اي ديگر زير تيغ تهمت و افترا و اتهام قرار گرفته اند و اقدام قانوني ‏شان در اين مصاحبه به كرات غيرقانوني خوانده شده است؛ "ما امروز از نارسايي‌هاي بزرگي در مسائل ‏داخلي خود رنج مي‌بريم. چون احزاب به عرصه رسانه دست‌اندازي كرده‌اند. اگر قرار باشد از اين وضعيت ‏خارج شويم راهي جز خروج احزاب و جريانات سياسي از عرصه رسانه‌اي كشور نيست... در هيچ جاي ‏قانون نيامده كه احزاب مي‌توانند رسانه ارتباط جمعي داشته باشند...در قانون آمده احزاب فقط مي‌توانند ارگان ‏داخلي داشته باشند كه ارتباط جمعي نباشد. سر مردم را كه نمي‌توان كلاه گذاشت...".‏ از سه منظر مي توان "اتهام براندازي به روزنامه هايي انگشت شمار"، "قطع آگهي هاي دولتي به نشريات ‏مستقل و اصلاح طب" و "ندادن مجوز انتشار به احزاب و گروه هاي سياسي" را پي گرفت و يا اجازه نداد اين ‏گفتمان "اطلاعاتي- امنيتي" و اين روش غيرقانوني "باج گيرانه، تبعيض آميز و ناعادلانه" چون "لغو امتياز ‏نشريات داير توسط هيات نظارت"، "قطع يا محدود كردن يارانه نشريات منتقد" و "ندادن مجوز انتشار ‏مطبوعات به شخصيت هاي حقيقي و حقوقي دگرانديش، مستقل و آزاديخواه" جا بيفتد.‏ منظر نخست اين است كه فارغ از مفاد اعلاميه جهاني حقوق بشر- كه حكومت ايران ملتزم به اجراي آن ‏است، بخصوص ماده 19 كه تاكيد و تصريح دارد كه "هر فردي حق آزادي عقيده و بيان دارد و اين حق ‏مستلزم آن است كه كسي از داشتن عقايد خود بيم و نگراني نداشته باشد و در كسب و دريافت و انتشار ‏اطلاعات و افكار، به تمام وسايل ممكن بيان و بدون ملاحظات مرزي آزاد باشد."- مقام هاي دولتي ايران در ‏جايگاهي قانوني نيستند كه به مطبوعات "اتهام" هاي ناروايي چون "براندازي" وارد كنند، حكم صادر نمايند و ‏حتي ميزان مجازات را در قالب "قطع آگهي هاي دولتي" معين سازند.‏ اين اقدام به صورت آشكار همچنين خلاف اصول مختلف قانون اساسي از جمله مواد 9، 24 و 168 قانون ‏اساسي است. مورد اخير تصريح دارد كه "رسيدگي به جرائم سياسي و مطبوعاتي علني است و با حضور ‏هيات منصفه در محاكم دادگستري صورت مي گيرد...". بيان چنين سخناني و صدور چنين احكامي توسط يك ‏مقام مسئول يا رئيس جمهور و هيات دولت - كه نه متهم امكان دفاع از خود يافته است، نه جلسه اش علني ‏بوده، نه هيات منصفه اي در كار بوده و نه ارزش محاكم دادگستري را دارد - علاوه بر اينكه مغاير تفكيك قوا ‏و در عمل دخالت در امور قوه ي اي ديگر است، در حقيقت محروم ساختن مردم است از حقوق حقه ي خويش ‏و محدود كردن آزادي هاي اساسي ملت.‏ منظر دوم اين است كه اين نوع تقسيم بندي مطبوعات و اجبار آنان به نشستن در جايگاه "روابط عمومي ‏حكومت" و تبديل شدن به "بلندگوي تبليغاتي دولت" نه بر "رسالت مطبوعات" منطبق است و نه بر "حقوق ‏مطبوعات" استوار. به اين دليل صدور چنين حكمي و اعمال چنين محدوديتي به اتهام "نقد سياه نمايانه" كه نه ‏ماهيتي مجرمانه دارد و نه تعريفي در قانون مجازات اسلامي، خود مصداق روشني است بر نقض مواد 4 و 5 ‏قانون مطبوعات كه در آن بر "كسب و انتشار اخبار داخلي و خارجي كه به منظور افزايش آگاهي عمومي و ‏حفظ مصالح جامعه" به عنوان "حق قانوني مطبوعات" تاكيد شده است و حتي متخلف دولتي و حكومتي را كه ‏‏"براي چاپ مطلب يا مقاله اي در صدد اعمال فشار بر مطبوعات برآيد و بر سانسور و كنترل نشريات ‏مبادرت كند"- "به شرط داشتن شاكي خصوصي"- مستحق تنبيه، از جمله "مجازات شش تا دو سال، و در ‏صورت تكرار، انفصال دائم از خدمات دولتي"، مي داند.‏ منظر سوم اين است كه احزاب و گروه هاي سياسي قانوني علاوه بر امكان انتشار بولتن هاي داخلي، بيش از ‏يك قرن است كه در ايران از حق داشتن رسانه ي عمومي به عنوان ارگان حزبي برخوردارند. اين امر نه تنها ‏در قانون مطبوعات تصريح شده است، بلكه روالي مشخص بوده كه در دوره هاي مختلف هيات نظارت ‏رعايت مي شده و حتي در مقاطعي حق طرح خارج از نوبت پرونده و انتشار سريع نشريه را ايجاد مي كرده ‏است. ‏ به تصريح اصل 8 قانون مطبوعات احزاب و گروه هاي قانوني به عنوان يك "شخصيت حقوقي"، همچون ‏‏"شخصيت هاي حقيقي" از حق كسب امتياز و انتشار رسانه عمومي و نشريه سراسري و منطقه اي و محلي ‏برخوردارند. علاوه بر اين، همانگونه كه در ماده 13 "آئين نامه ي اجرايي" قانون مطبوعات مصوب تصريح ‏شده است " احزاب، سازمان ها، و جمعيت هاي سياسي و اقليت هاي ديني" در صورت داشتن "اجازه فعاليت ‏قانوني" مي توانند تقاضاي صدور انتشار نشريه ي عمومي كرده و از اين حق قانوني برخوردار شوند.‏ در اين گفتمان نظامي- امنيتي و در اين مصاحبه تحكم آميز نفي كننده ي سخنان منطقي و نكات قانوني ‏خبرنگار، موارد گوناگون فراوان قانون گريزانه و قانون ستيزانه ديگري وجود دارد كه از منظر كارشناسي ‏خبري و مطبوعاتي و ازنگاه حقوقي مي توان به نقد و رد آنها پرداخت، اما تنها به عنوان "مشت نمونه ‏خروار" در حد توان، دانش و تجربه در مقام روزنامه نگار و يا نماينده "مديران ‏مطبوعات در هيات نظارت بر مطبوعات" از سه منظر نگاه اجمالي به آن شد.‏ ديگر امور، ازجمله ارائه ي به شكايت به محاكم قضايي به خاطر توهين ها، اتهام ها و حق كشي ها نيز به ‏ناچار وانهاده مي شود براي شخصيت هاي حقيقي و حقوقي ذينفع و صاحب حق تا روزي اراده كرده و از راه ‏هاي منطقي و قانوني مناسب جلوي تداوم و نهادينه شدن اين گونه "افتراها، اتهام ها واجحاف ها" يا "قانون ‏ستيزي، قانون گريزي و قانونشكني" ها را بگيرند.

!!!عراق همه اش هشتاد ساله وجود داره، ‏بهم داد صفر....؟

فاطمه رجبی: " آمدن احمدی نژاد امتحان الهی بود." محمود بچه درس خوان و نجیبی بود، او هر روز صبح زود از خواب بیدار می شد و پس از ‏نماز به مدرسه می رفت و درس اش را می خواند و همیشه سر همه جلساتی که مصلحت نبود، ‏حاضر می شد. او آن قدر شاگرد منظمی بود که شمسی خانم پهلوان خاله عزیزش به او می ‏گفت، شما معجزه هزاره سوم می باشید. تا این که در سال سوم در امتحانات آخر سال حاضر ‏شده و خاله فاطی اش گفت: این یک امتحان الهی است. اما وقتی کارنامه سال سوم را آقای ‏ناظم به او داد، گفت: برو و ولی ات را بیاور، وگرنه سال بعد را نمی توانی بگذرانی. محمود ‏خیلی ناراحت شد و به خانه آمد و کارنامه را نشان ولی خودش " آقا ولی" داد. ولی آقا محمود ‏پس از نگاهی که به آن کارنامه نمود، عصبانی شده و با یک ترکه پشت دست او کتک نموده و ‏از وی سووال کرد: ‏ولی مربوطه: واسه چی درس " تاریخ" رو صفر شدی؟ دانش آموز: اسم قرارداد " ترکمانچای" رو درست نوشتیم، ولی اسم قرارداد گلستان رو هم ‏نوشتیم " گلستان چای"، ضمنا تاریخ عراق رو نهصد سال زیادی حساب کردیم، گفتیم هزاران ‏سال ایران و عراق همسایه بودن، معلم مون هم گفت، عراق همه اش هشتاد ساله وجود داره، ‏بهم داد صفر....‏ ولی مربوطه: حالا این هیچی بی سواد، درس فیزیک رو چرا صفر شدی؟ دانش آموز: سه تا اشتباه کردیم، اول اینکه سطح شیبدار رو درست حساب نکردیم، درست ‏موقعی که ما حساب نکرده بودیم خوردیم زمین، دوم اینکه نوشته بودیم اگر قطار با سرعت و ‏بدون ترمز به طرف دیوار برود، اتفاقی نمی افتد، ولی افتاد. سوم اینکه نوشته بودیم فشار وارد ‏بر همه نقاط عینا به همه جا منتقل نمی شود، که شد و آقای فیزیک مون بهم صفر داد....‏ ولی دانش آموز: حالا فیزیک هیچی، تو که این همه شیمی می خوندی، برای چی شیمی صفر ‏شدی؟ دانش آموز: آقا بخدا تقصیر ما نبود، ما سه سال فقط درباره اورانیوم خونده بودیم، همه اش رو ‏هم از بر بودیم، ولی همه امتحان از شیمی آلی بود و در مورد نفت و گاز و بنزین، ما هم بلد ‏نبودیم همه رو صفر گرفتیم....‏ ولی مربوطه: حالا شیمی و فیزیک بدرک، ادبیات انگلیسی برای چی صفر شدی؟ من که سه ‏سال فرستادمت همه جا زبان یاد بگیری، این همه معلم سر خونه داشتی؟ این همه مترجم دور ‏و برت بود؟ دانش آموز: بخدا همه چی رو بلد بودیم، ولی امتحان شفاهی رو توی سالن کلمبیا گرفتن، ما هم ‏به جای " وان مینیت پلیز" گفتیم " وان دقیقه پلیز" معلم انگلیسی مون هم بهمون صفر داد.....‏ ولی مربوطه: حالا زبان انگلیسی تو سرت بخوره، برای چی ادبیات فارسی صفر شدی؟ دانش آموز: آقا! بخدا همه لغت ها رو بلد بودیم، ولی زمان ها رو اشتباه نوشتیم، باید زمان ‏آینده رو صرف می کردیم، همه رو زمان گذشته صرف کردیم، مثلا باید می نوشتیم " ایران ‏ابرقدرت خواهد شد" نوشتیم " ایران ابرقدرت شده است" یا باید می نوشتیم " ایران هسته ای ‏می شود" اشتباها نوشتیم " ایران هسته ای شده است." یا باید می نوشتیم" وضع اقتصادی مردم ‏بهتر می شود" اشتباها نوشتیم " وضع اقتصادی مردم بهتر شده است."....‏ ولی مربوطه: این دیگه چیه؟ همه اش به کنار، مگه تو ده سال هر روز هر روز کفش پاره ‏نکردی، واسه چی نمره ورزش ات صفر شده؟ دانش آموز: بخدا آقا، فوتبال مون خوب بود، حتی به دروازه بان تیم ملی هم گل زدیم، ولی ‏موقع امتحانات میدانی، اومدیم از قله هسته ای بپریم و رد بشیم، پامون توی چاله تورم گیر ‏کرد، افتادیم زمین.....‏ ولی مربوطه: وای وای وای، این دیگه چیه؟ مگه می شه آدم ریاضی هم صفر بگیره؟ یعنی تو ‏هیچی جمع و تفریق بلد نبودی؟ واسه چی اینو صفر شدی؟ دانش آموز: آقا بخدا وقتی از جلسه بیرون می اومدیم، خودمون هم فکر می کردیم بیست می ‏شیم، ولی آقای ریاضی گفت، همه محاسباتت غلط بوده، یه سوال این بود که اگر تورم در این ‏ماه 13 باشد و در سه ماه بعد بشود 15 و پس از آن هم همان سیاست های قبلی ادامه پیدا کند، ‏سال دیگر تورم چقدر می شود؟ ما نوشتیم تکرقمی می شود، ولی 24 درصد شد، آقای ریاضی ‏مون هم بهمون صفر داد.‏ ولی مربوطه: بگو ببینم، پایتخت مصر کجاست؟ دانش آموز: کاراکاس....‏ ولی مربوطه: بگو ببینم، کانبرا در کدام قاره واقع شده است؟ دانش آموز: آمریکای لاتی ولی دانش آموز: همینه دیگه جغرافی رو هم صفر شدی، بگو ببینم نمره جغرافی ات چرا صفر ‏شده؟ دانش آموز: اشتباه کردیم، اولا روی نقشه مون کشور اسرائیل محو شده بود و اون رو ندیدیم، ‏ثانیا گفته بودن همسایگان ایران چه کشورهایی هستند، منم نوشتم ونزوئلا، بولیوی، ‏نیکاراگوئه، توگو، زیمبابوه، اندونزی، معلم جغرافی مون هم بهمون صفر داد....‏ ولی دانش آموز: منم بودم بهت صفر می دادم، خوب کاری کرد، ولی بگو ببینم، حالا همه اینها ‏بدرک، نمره اخلاق تو برای چی صفر شدی؟ دانش آموز: آقا! بخدا ما همه چی رو بلد بودیم، درباره تقوا و ایمان و راستگویی همه چی رو ‏بلد بودیم، ولی ناظم مون ما رو فرستاد سر صف برای بچه ها سخنرانی کنیم، ما هم خیلی ‏قشنگ حرف زدیم، ولی وسط سخنرانی پامون خارید، کفش مون رو درآوردیم، اونم نمره ‏اخلاق رو بهمون صفر داد.....‏ ‏..... نمایشنامه به دلیل اینکه پرده نمایش یک دفعه افتاد، نامعلوم است، لطفا خودتان یک ‏جوری این کمدی تراژدي رو تكميل كنيد

جنجال بر سر اعتبار نامه ها ي بعضي از نمايندگان مجلس هشتم ؟؟!!!؟

در جریان رای گیری برای انتخاب هیئت رییسه دائم مجلس شورای اسلامی، علی لاریجانی با ۲۳۷ رای موافق و بدون رای مخالف به ریاست مجلس هشتم رسید. در نشست روز یکشنبه مجلس همچنین محمد حسن ابوترابی فرد و محمد رضا باهنر به عنوان نایبان رييس مجلس انتخاب شدند. در انتخابات هيئت رييسه، علی لاريجانی با ۲۳۷ رای موافق، ۲۲ رای ممتنع و بدون رای مخالف رييس مجلس شد و محمد حسن ابوترابی فرد و محمد رضا باهنر، دو نايب رييس مجلس هفتم، به ترتيب با کسب ۱۷۷ و ۱۲۶ رای موافق به عنوان نايب رييس اول و دوم در مجلس هشتم انتخاب شدند. علی لاريجانی، مذاکره کننده سابق پرونده هسته ای ايران و نماينده آیت الله خامنه ای، رهبر ايران در شورای امنيت ملی، هفته گذشته و در جريان نشست افتتاحیه مجلس هشتم با کسب ۲۳۲ رای به عنوان رییس موقت مجلس انتخاب شده بود. پس از این رای گیری، آقای حداد عادل اعلام کرد که حاضر نيست در اين باره سخنی بگويد و تصميم دارد «روزه سکوت» بگيرد. هیئت رئیسه دائم مجلس شورای اسلامی به مدت یکسال انتخاب می شود و هدایت نشست های علنی پارلمان و تعیین دستور کار مجلس از عمده ترین وظایف آن محسوب می شود. جنجال بر سر اعتبار نامه ها مجلس هشتم روز شنبه نخستین جلسه پر سر و صدای خود را برگزار کرد و در جریان آن، بر سر تاييد اعتبارنامه برخی از نمايندگان تنش های زیادی بروز کرد. پس از آنکه فاطمه آليا، نماينده تهران به اعتبار نامه رضا عبداللهی نماينده ماه نشان اعتراض کرد، آقای عبداللهی هم به اعتبار نامه ۱۹ نماينده تهران اعتراض کرد. در بین نمایندگانی که وی به اعتبار نامه آنان اعتراض کرده بود نام چهره های سرشناسی مانند غلامعلی حداد عادل، احمد توکلی، محمد رضا باهنر و روح الله حسینیان به چشم می خورد. بر اساس آيين نامه داخلی مجلس ايران، در صورت اعتراض هر يک از نمايندگان به اعتبار نامه نماينده ديگر، موارد اعتراضی به کميسيونی با عنوان کميسيون تحقيق ارجاع شده و سپس به رای گذارده می شود که در صورت عدم تاييد اعتبار نامه، نماينده مورد نظر بايد مجلس را ترک کند. اما صبح روز یکشنبه، رضا عبداللهی اعتراض خود را پس گرفت و کار تاييد اعتبار نامه های ۲۹۰ نماينده که از چهارشنبه هفته قبل آغاز شده است ادامه يافت. تا کنون اعتبار نامه حدود ۲۸۰ نماينده تاييد شده است و قرار است تا پايان جلسه علنی روز يکشنبه، کار تاييد اعتبارنامه ها به پايان برسد پاسخ به آيت الله جنتی در همین حال، علی لاریجانی، رییس مجلس شورای اسلامی اظهارات دبیر شورای نگهبان در باره لزوم رد اعتبار نامه برخی نمایندگان را رد کرد. آيت الله احمد جنتی، هفته گذشته در جریان افتتاحیه مجلس گفته بود: « با توجه به اينکه برخی نکات در پرونده بعضی از منتخبان مجلس هشتم از ديد شورای نگهبان پنهان مانده است به مجلس هشتم توصيه می کنم اعتبارنامه اين افراد را تصويب نکند.» آقای لاريجانی در پاسخ به خبرنگاری در باره این سخنان گفت: «اين عبارت خوبی نيست.» وی در پاسخ به اصرار یک خبرنگار که خواستار واکنش رييس مجلس به آيت االه جنتی شده، افزود:«وقتی اعتبارنامه ها را تصويب کرديم، شما پاسختان را دريافت خواهيد کرد.» براساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران، شورای نگهبان موظف است صلاحيت نامزدهای انتخابات های ايران را تاييد کند. پيش از انتخابات مجلس هشتم، شورای نگهبان و وزارت کشور در مجموع صلاحيت بيش از دو هزار نفر از نامزدها را رد کردند. اصلاح طلبان اعلام کردند که بيشتر نامزدان نزديک به آنها جزو رد صلاحيت شدگان بوده اند.

وزير دفاع فرانسه خطاب به ايران:موشك بالستيك براي حمل سلاح متعارف بي معني است؟؟!!؟

فرانسه خواستار باز کردن درهای تاسیسات اتمی جمهوری اسلامی ایران به روی بازرسان بین المللی برای راستی آزمایی ماهیت برنامه اتمی تهران شد. هروه مورن، وزیر دفاع فرانسه روز یکشنبه گفت: «ما از فرا خواندن ایران به باز کردن درهای تاسیسات اتمی خود حمایت می کنیم تا مشخص شود که برنامه هسته ای این کشور ارتباطی با اهداف نظامی ندارد.» جمهوری اسلامی ایران روز شنبه و چند روز پیش از ارائه بسته پیشنهادی غرب برای تشویق ایران به دست کشیدن از برنامه غنی سازی اورانیوم گفت که از برنامه اتمی خود دست نخواهد کشید. ایران با سفر خاویر سولانا، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به این کشور موافقت کرده است که ماموریت دارد مشوق های اقتصادی را به ایران ارائه کند. پنج عضو دائم شورای امنیت شامل آمریکا، روسیه، چین، فرانسه و بریتانیا همراه با آلمان که به گروه پنج به علاوه یک شناخته می شوند، در سال ۲۰۰۶ بسته ای به ایران پیشنهاد کردند که بر اساس آن از ایران خواسته شده بود تا فعالیت های غنی سازی اورانیوم را به حال تعلیق در آورد. جمهوری اسلامی ایران این بسته را رد کرد و به گسترش فعالیت های اتمی خود در دو سال گذشته ادامه داده است. «تردید» در باره برنامه موشکی ایران وزیر دفاع فرانسه در سخنان خود که در حاشیه یک کنفرانس امنیتی در سنگاپور ابراز شد گفت که «برنامه موشکی قاره پیمای ایران تردیدها در باره برنامه هسته ای ایران را افزایش می دهد.» وی اظهار داشت: «شما نمی توانید موشک قاره پیما را توسعه دهید برای اینکه سلاح متعارف حمل کند. این بی معنی است.» آقای مورن در عین حال گفت که فرانسه از حق هر ملتی از جمله ایران برای داشتن فناوری هسته ای صلح آمیز حمایت می کند که کلید توسعه اقتصادی و مبارزه علیه گرمایش زمین است. در همین حال، ایران روز یکشنبه آژانس بین المللی انرژی اتمی را متهم کرد که در گزارش تازه خود بهانه ای به دست قدرت های بین المللی داده است تا فشار بر ایران را افزایش دهند. محمد علی حسینی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران گفت که «ما انتظار بیشتری از آژانس داشتیم.» وی گفت: «اگر فشارهای يكي دو كشور شناخته شده نبود، آژانس می‌توانست گزارش بهتری ارايه كند و راهی برای سوء ‌استفاده نماند.» آقای حسینی می گوید: «مدت ها است كه اين كشورها اعتبار و استقلال آژانس را هدف قرار داده‌اند و پايداری مسوولان آژانس می ‌تواند جايگاه اين نهاد بين‌المللی را حفظ كند» علی لاریجانی، رییس جدید مجلس شورای اسلامی نیز هفته گذشته در نخستین نطق خود در این مقام، آژانس را به «فریبکاری» در گزارش خود متهم کرد. اظهارات مقام های ایرانی پس از آن بیان می شود که کشورهای غربی بویژه ایالات متحده آمریکا پس از گزارش محمد البرادعی، از نگرانی جدی خود درباره پنهانکاری ایران برای شفافیت برنامه اتمی خود سخن گفتند. مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی در آخرین گزارش خود از اینکه «ایران اطلاعات مربوط به مطالعات ساخت کلاهک های هسته ای را پنهان و با خواست شورای امنیت برای تعلیق غنی سازی اورانیوم مقابله می کند» ابراز «نگرانی جدی» کرده بود. آژانس از ایران خواسته است تا ایران اطلاعات لازم را در باره مطالعات نظامی – اتمی خود ارائه کند و به بازرسان این نهاد اجازه دهد تا به برخی از تاسیسات هسته ای این کشور دسترسی داشته باشد. جمهوری اسلامی مطالعات یاد شده را «ادعایی» خوانده و گفته است که ماهیت برنامه اتمی اش صلح آمیز است. شورای امنیت سازمان ملل تا کنون سه قطعنامه تحریمی علیه ایران به تصویب رسانده و سفر برخی از مقام های درگیر با برنامه اتمی تهران را به خارج ممنوع کرده است.؟؟

!!!ادامه حمايت پوتين ازبرنامه هسته اي ايران و اظهارات متفاوت الهام و البرادئي

ولاديمير پوتين، نخست وزير روسيه، می گويد ايران در تلاش برای دست يابی به تسليحات اتمی نيست، اما تهران بايد اين موضوع را به جامعه بين المللی ثابت کند. پوتين در مصاحبه ای با روزنامه فرانسوی لو موند، که روز شنبه منتشر شد، گفت برنامه تهران برای غنی سازی اورانيوم هيچ قانونی را نقض نمی کند، با اين حال اظهار داشت ايران در يک منطقه حساس قرار دارد و نبايد همسايگانش را تحريک کند. پوتين، که که در پيشاپيش يک سفر رسمی دو روزه به پاريس سخن می گفت، همچنين ياد آور شد روسيه با تبديل ايران به يک قدرت اتمی مخالف است. کشورهای غربي، از جمله ايالات متحده و فرانسه، ايران را متهم کرده اند که زير پوشش يک برنامه اتمی صلح جويانه و غير نظامی سعی دارد تسليحات اتمی بسازد. هفته پيش، آژانس بين المللی انرژی اتمی گفت ايران هنوز اطلاعاتی را در باره آنچه کوشش برای ساختن کلاهک های اتمی گفته می شود پنهان می کند و در خواست های سازمان ملل متحد برای تعليق غنی سازی اورانيوم را ناديده می گيرد. غلامحسين الهام، سخنگوی دولت ايران محتوای گزارش هفته گذشته محمد البرادعی در باره پرونده هسته ای ايران را را مثبت و نشان دهنده همکاری ایران خواند. غلامحسين الهام شنبه ۱۱ خرداد ماه، در جريان نشست هفتگی خود با رسانه ها، در باره تازه ترين گزارش محمد البرادعی، رييس آژانس بين المللی انرژی اتمی، در باره وضعيت همکاری ايران و آژانس گفت: «گزارش البرادعی گويای اين است که ايران همکاری خوبی با آژانس داشته و کارها با نظارت کامل آژانس پيش رفته است.» اين در حالی است که محمد البرادعی در متن تازه ترين گزارش خود که آن دوشنبه ششم خرداد ماه به شورای حکام ارائه کرد آورده است: «در باره تحقيقات نظامی – اتمی ايران نگرانی جدی وجود دارد و در اين زمينه توضيحات زيادی لازم است.» در گزارش آقای البرادعی به چند مورد از سرپيچی ايران اشاره شده است، از جمله اينکه آژانس تاکنون نتوانسته است به تاسيسات اتمی ايران که در ماه آوريل درخواست بازديد از آنها را مطرح کرده بود دسترسی يابد و به رغم اينکه قرار بود ايران تا اواخر ماه مه به پرسش های مطرح شده در باره مطالعات تسليحاتی – اتمی خود که مورد ادعای آژانس است پاسخ دهد، اما تاکنون پاسخ های لازم را دريافت نکرده است. گريگوری شولتی، نماينده آمريکا در آژانس بين المللی انرژی اتمی هم، روز پنجشنبه نهم خرداد ماه در جريان نشست توجيهی آژانس درباره گزارش البرادعی گفت: «جلسه توجيهی امروز نشان داد که دلايل قوی برای اين ظن وجود دارد که ايران تا اين اواخر به طور پنهانی و فريبکارانه در حال کار برای توليد بمب اتم بوده است.» کاندوليزا رايس، وزير امور خارجه آمريکا نیز، پنجشنبه نهم خرداد ماه در باره گزارش تازه محمد البرادعی گفت: «اين گزارش تصريح می کند که ايران در زمينه پاسخگويی به برخی از پرسش های بسيار مهم و تيره ای که جامعه بين المللی درباره برنامه هسته ای اين کشور دارد، همکاری نکرده است، اصلی ترين پرسش در ذهن من اين است که ايرانی ها چگونه به اتهام جدی همکاری نکردن پاسخ خواهند داد.» آژانس بين المللی انرژی اتمی پیشتر اعلام کرده بود، به برخی از اسناد دست يافته است که نشان می دهد جمهوری اسلامی مطالعاتی در زمينه استفاده از سانتريفوژهای پيشرفته برای غنی سازی سريعتر اورانيوم، آزمايش مواد منفجره و تحقيقات بر روی کلاهک های هسته ای که بر روی موشک سوار می شوند، فعاليت زيادی کرده است. ايران اين اسناد را «جعلی و ساختگی» خوانده بود ولی بعد حاضر شد تا در زمينه پاسخگويی به اين اسناد با آژانس همکاری کند. بازرسان آژانس پيش از انتشار اين گزارش، طی يک ماه سه بار به ايران رفتند و با مقامات ايرانی مذاکره کردند. در همين حال خبرگزاری ها اعلام کردند که گزارش اخير آژانس بين المللی انرژی اتمی درباره برنامه هسته ای ايران موضوعات اصلی نشست شورای حکام آژانس که روز دوشنبه آغاز مي شود، خواهد بود. سخنگوی دولت ایران همچنین در پاسخ به سوال خبرنگاران در باره احتمال تعلیق غنی سازی گفت: «تعليق ديگر قابل طرح و بحث نيست و جمهوی اسلامی از اين موضوع عبور کرده است.» شورای امنيت سازمان ملل متحد با تصويب سه قطعنامه تحريمی از جمهوری اسلامی خواسته است تا روند غنی سازی اورانيوم را تعليق کرده و به ميز مذاکره با طرف های درگير با پرونده اتمی خود باز گردد. کشورهای مختلف جهان نگران هستند که ايران با استفاده از غنی سازی اورانيوم به تکنولوژی ساخت بمب اتمی دست يابد. ولی جمهوری اسلامی ايران اين ادعا را رد کرده و بر موضع خود در خصوص ادامه غنی سازی اورانيوم پافشاری می کند. کشورهای غربی برای ترغيب ايران به تعليق غنی سازی اورانیوم قرار است که بسته ای حاوی مشوق های اقتصادی به جمهوری اسلامی ارائه کنند و خاوير سولانا، مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا اعلام کرده که اين بسته آماده شده است. اما سخنگوی دولت ایران، روز شنبه در جریان نشست هفتگی خود و پیش از ارائه این درخواست به ایران گفت: «در مورد پيشنهادها نيز آنچه حق کشور و ملت است، قابل معامله و عدول نيست و محروميت از حق نمي تواند موضوع پيشنهادی باشد، اما اگر پيشنهادی به سمت محروم سازی حرکت نکند، قابل بررسی خواهد بود.»؟؟